Jan 26, 2022

~ जसा अवखळपणा वाऱ्यामध्ये आहे ~

जसा अवखळपणा वाऱ्यामध्ये आहे तसे मूल तान्हे माझ्यामध्ये आहे आह कुणाची ही इथवर पोचत नाही मैफल तर उरली शिट्यामध्ये आहे काटा फुलाहून वरचढ वाटत आहे समजेना कुठल्या तोऱ्यामध्ये आहे मी कोणाच्याही पुढ्यात वाकत नाही माझे भविष्य माझ्या हातामध्ये आहे झोपीमध्ये मी सताड जागा असतो स्वप्न एक उघड्या डोळ्यामध्ये आहे डोके खरेच माझे जड झाले माझे विचार एक वेगळा डोक्यामध्ये आहे फिरून ही दुनिया पुन्हा इथेच येतो वर्तुळ तर माझ्या पायामध्ये आहे - रमेश ठोंबरे

Dec 16, 2021

~ पाय जेंव्हा ढेकळानी सोलली ~

पाय जेंव्हा ढेकळानी सोलली खूण तेंव्हा ओळखीची पोचली गाव माझें ज्या दिशेला यायचे एक खिडकी त्या दिशेला ठेवली याद आली की निघावे लागते गाव असते वाट पाहत आपली जायचे नव्हतेच नुसते कोरडे आठवण मग सोबतीला घेतली गाईच्या डोळ्यात जेंव्हा पाहिले गाय सुद्धा ओळखीचे बोलली ओल असते गाव अन शेतातही कोरडी नसतात नाती येथली - रमेश ठोंबरे

Dec 7, 2021

~ शाळा ~

प्रेम खरे तर माझे, इतकेही बालिश नव्हते ते वय असावे जे, माझ्याशी बांधील नव्हते ती बसून बाकावर, फळ्यास न्याहाळत होती मज फळा पाहण्याचे, कुठलेही कारण नव्हते शाळा भरत असावी, ती केवळ तिच्याचसाठी या शिवाय शाळेचे, मम लेखी महत्व नव्हते ती वर्गामध्ये नव्हती, तेंव्हाही दिसली होती तिच्या दर्शनासाठी, मज कसले बंधन नव्हते अभ्यास मी तर केला, बस तिला जाणण्यासाठी पण तिला जाणण्याचे, तेंव्हाही पुस्तक नव्हते ती पुढील बाकावर, मी मधल्या बाकावरती वर्गात आठवणींच्या, आणखी कुणीच नव्हते तिला प्रदर्शित केले, मी वर्गाच्या भिंतीवरती ती हृदयामधली असते, हे तेंव्हा समजत नव्हते चिट्ठी मधून आहे, ती मनात माझ्या अजुनी चिट्ठी मना जवळची, मन तिला पाठवत नव्हते - रमेश ठोंबरे