May 18, 2018

रिकामं घर


उपाशीपोटी घरी आल्यावर
घरात खायला काही तरी शोधताना
रिकामं घर मलाच खायला उठतं

तेंव्हा
आम्ही दोघंही एकमेकांच्या
डोळ्यात पाहतो

मग
नेमकं कोणी कोणाला खायचं
हा विचार करत 
दोघंही उपाशी पोटीच
झोपी जातो,
पोट भारल्याचा आव आणून !

- रमेश ठोंबरे

May 16, 2018

माणसे वेल्हाळ होता तो

वाचकांची नाळ होता तो
पुस्तकांची चाळ होता तो

ऐकण्याचा कान ही झाला
बोलणारा टाळ होता तो

दोष कोणा द्यायचा नाही
पांढरे आभाळ होता तो

कोपराने खोदला आम्ही
अन म्हणे, खडकाळ होता तो !

आठवांणी कंठ भरल्यावर
रम्य सायंकाळ होता तो

माणसांनी टाकले त्याला
माणसे वेल्हाळ होता तो

थांबला पण काळ आल्याने
कर्दनांचा काळ होता तो

शेवटाला बाळ ही झाला
माउलीचे भाळ होता तो

- रमेश ठोंबरे
----------------------------------------------------------
आम्हा सर्व कविमित्रांचे मित्र आणि मार्गदर्शक,
गोष्टीवेल्हाळ स्व. सुधाकर कुलकर्णी अर्थात
सु.ल. यांना विनम्र आदरांजली !
----------------------------------------------------------

May 11, 2018

राखुया ना शुद्ध आपण येथले पर्यावरण !


जाणले नाहीच आम्ही माणसाचे आचरण
पाहतो आहोत केवळ बोलण्यातिल व्याकरण

आत्महत्येला मनाई, श्वास केला बेदखल
मी गुन्हा करणार नाही, द्या मला इच्छामरण

ट्विट केले, पोक केले, पोस्ट ही झाली करुन
चांगल्या कामात गेले, आजचे मग जागरण

राम-राजा श्रेष्ठतेस्तव पाहिजे होते समर
रावणाहातून ठरले शेवटी सीताहरण

दोष शहरालाच आम्ही द्यायचो अष्टोप्रहर
राहिले गावातही ना चांगले वातावरण

रम्य होण्या सांज अपुली अन पिढ्यांचे बालपण
राखुया ना शुद्ध आपण येथले पर्यावरण !

- रमेश ठोंबरे

May 9, 2018

काय जायचे रोजच वेळेवर ?


खूप चांगले दिसले असते घर
समोर थोडे अंगण असते तर

पीक उन्हाने मरून गेले अन
सरणावरती आली अखेर सर

दुःख असो वा आनंदाचा क्षण
जे जे मिळते खिशात सारे भर

मला कधीही जमले नाही पण
तुला पाहिजे ते तू खुशाल कर

प्रश्न तसा तर मनात ही नाही
त्या प्रश्नाचे व्ह्यावे तू उत्तर !

कसा ओळखू तिच्या चेहऱ्याला
मीच मला जर विसरून गेलो तर

लिहितो आहे सुमार हे नक्की
किती चांगले आहे पण अक्षर !

रोज वाजतो कर्कश हा भोंगा
काय जायचे रोजच वेळेवर ?

- रमेश ठोंबरे