बापासाठी

लिहिली नाही कधी ओळ मी बापासाठी
कुठून आणू इतकी हिम्मत त्याच्यासाठी

डोळ्यामध्ये आणून पाणी आई रडते
बाप शोधतो फक्त कोपरा लपण्यासाठी

झोप मोडते तेंव्हा कळते तगमग त्याची
बाप जागतो डोळ्यामधल्या स्वप्नासाठी

कष्ट उपसतो, खस्ता खातो, गातो गाणी
सुख दुःखाची गाथा त्याच्या जगण्यासाठी

काळीज कुण्या बापाचे जर असते फत्तर
जन्म घातला नसता त्याने लेकासाठी

सांग म्हणालो काय करू मी तुमच्यासाठी
रडणे सोडून हास म्हणाला लढण्यासाठी

पाहिला न मी बापाइतका महान कोणी
बाप तवा मग झुकला त्याच्या बापासाठी

- रमेश ठोंबरे

अस्तित्व

ते आले,
त्यांनी कोपऱ्यात बसवलं
कवितेला
अन ताबा घेतला मंचाचा

कधी गळा काढून
तर कधी अश्रू ढाळून
कधी तडक भडक ओळी
ऐकवून मोहित केलं श्रोत्यांना

कधी टाळ्यांसाठी
फेकल्या चारोळ्या
तर कधी हशासाठी
वाचल्या वात्रटिका

अन सरतेशेवटी
त्यांच्यातलीच एक फर्माईश म्हणून
365 गुणिले कितीतरी वेळा म्हटलेली
एक रचना सादर करून
त्यांनी खिश्यात टाकलं अक्ख संमेलन

संमेलनानंतरचा कार्यक्रम आटोपून
मध्यरात्री कधीतरी ते पोहचले घरी

पण ती मात्र अजूनही तिथेच कोपऱ्यात
शोधतेय स्वतःच अस्तित्व !

- रमेश ठोंबरे

काय छळतोस तू

...…......
काय छळतोस तू नोकरी सारखा
दे उबारा जरा गोधडी सारखा
.
सूर लागेल रे अंत:करुणेतुनी
भेटला जर कुणी बासरी सारखा
.
सर्व आहे तरी, भोगले ना कधी
जन्म गेला तुझा कावडी सारखा
.
केस हातात घे अन कुरवाळ ना !
काय बघतोस रे लोकरी सारखा
.
घेतला मी नभी मुक्त झोका तरी
हाय, झुरतोस तू बंगई सारखा
.
छान दिसतेस तू तर दह्यासारखी
चेहरा ही किती भाकरी सारखा !
.
टाकला मी जरी गळ तुझ्या अंतरी
सांग फसशील का मासळी सारखा
.
देह होईल हा शामियाण्यापरी
जीव जडल्यावरी झालरी सारखा
.
वेड लागेल बघ पावसाला तुझे
सांड मातीतुनी पेरणी सारखा
.
हौस नाही मला दर्शनाची तुझ्या
वागलो मी सदा पायरी सारखा
.
प्राण घेतात रे लेखणीचा इथे
शब्द ताणू नको बंदुकी सारखा
.
जात लपवाल जर सोवळ्याच्या घरी
धर्म वाजेल मग ढोलकी सारखा !
.
मुक्त आहे म्हणे फार सरकार हे
श्वास मिळतो इथे लॉटरी सारखा
.
- रमेश ठोंबरे