Feb 28, 2013

निरोप



गहिवर आहे मनी दाटला, अन डोळ्यांशी पाणी 
हात रिते, बघ विसरून गेली, आठवणींची गाणी
र्हदयामधल्या सानफुला, तुज निरोप कैसा देवू ?
तू नसताना सांग मला तू, गाणी कुठली गावू ?

मला आठवे पुन्हा पुन्हा तो हट्ट तुझा लडवाळी
'एक बाहुला दे ना आणून, देईल तुजला टाळी !'
नको नको म्हणताना मी तो हट्ट पुरवला होता,
काळजात या थरथर झाली, त्याने तुजला नेता. 

ठेवणार तो तुला सुखाने, तुझा बाहुला राणी
समजून घे तू भाव मनीचे, अडखळलेली वाणी 
हातामधुनी हात सोडता, नकोस मागे पाहू , 
आठवणींच्या पेठाऱ्याला, आम्ही आठवत राहू !


निरोप तुजला देतो आहे, 'निरोप' म्हणवत नाही
भेटशील तू पुन्हा नव्याने, सांगशील मज काही. 
जाता जाता तुला सांगतो, तोच तुझा सांगाती,
विसरून जावे क्षणभर आता, बालपणीची नाती ! 


आशिर्वचने तुला द्यायला, शब्द तोकडे झाले, 
थरथरणाऱ्या हातांवरती, गतकाळाचे छाले. 
आनंदाने सुरु करावी, नवी नवेली खेळी, 
हट्ट तुझा तो पुरवत राहील, देईल तुजला टाळी ! 


- रमेश ठोंबरे 

Nov 28, 2012

पर्णकोवळी पहाट जेंव्हा ..

पर्णकोवळी पहाट जेंव्हा, दवभिजल्या अंगणी पसरते 
धुंद बोचरी, थंड हवेची, झुळुक अचानक तनात भरते 

दूर जागत्या क्षितिजावरुनी, रविकिरणांचा उत्सव होतो 
पहाटवेडा निसर्ग मग तो, चैतन्याला कवेत घेतो 

झुळझुळ वाहे नीर कुठेसे, नाद खळाळत कानी येतो
सवे सुगंधी, रान फुलांच्या, वारा मंगल गाणी गातो. 

धाव धावुनी थकले श्वापद, सरितेकाठी जरा विसावे
नेत्र मिटूनी, तोय प्राशिती, समीप मग ते कुणी नसावे 

रान मोकळ्या आभाळाशी, डोंगर करती गूज नवे
मोजत बसते पक्षी-पक्षी, अन पक्षांचे किती थवे ! 

मीच एकटी भटकत असते, माझ्या सोबत रानोमाळी 
मला शोधण्या, येशिल का रे, मंतरलेल्या एक सकाळी 

कधी अनामिक, कातरवेळी, आठवणींची होते गर्दी 
निसर्ग येतो गळा भेटण्या, तुला अचानक होते सर्दी !

- रमेश ठोंबरे

Nov 27, 2012

वेदना



तुला खरच काळजी असेल...
त्या निष्पर्ण, अभागी वृक्षाची
तर खरच त्याला पाणी घालत जा ...
तो बोलत नाही मनातलं ...
पण तू माझ्याबरोबर असलीस कि
नुसता सळसळत असतो !

मला अपराध्यासारख वाटतं ...

का दुर्लक्ष करतेस तू त्याच्याकडं ?
हिरवा गर्द ...,
डवरलेला असायचा म्हणे तो ...
आपली भेट होण्यापूर्वी.

दररोज पाणी घालायचीस

म्हणे तू त्याला ...
हितगुज करायचीस ...
तासनतास त्याच्याशी.
अशी अचानक कशी विसरलीस ?

तू अशी वागत जावू नकोस ....!

उन्मळून पडेल तो एकदिवस.
मला काळजी वाटते ग ...
त्याची आणि माझीही !

- रमेश ठोंबरे